مبانی نظری هویت ملی
تعریف هویت: در بارة معنی هویت در زبان فارسی تعاریف بسیاری ذکر شده است. در لغت نامة دهخدا هویت «تشخص» معنا شده است که میان حکما و متکلمان مشهور است و در فرهنگ معین، ذات باری تعای، هستی وجود، آنچه موجب شناسایی شخص باشد، آمده است.
هویت (identity)اصطلاحاً مجموعه ای از شاخص ها و علائم در حوزه مولفه های مادی، زیستی، فرهنگی و روانی است که موجب شناسایی فرد از فرد، گروه از گروه یا اهلیت از اهلیت دیگر و فرهنگی از فرهنگ دیگر می شود.
مراتب هویت: 1ـ هویت فردی، به این سئوال پاسخ می دهد که من کیستم و به کجای جهان تعلق دارم.
2ـ هویت اجتماعی، هویت گروهی است که یک جمع را از دیگر جمع ها (گروهها ) جدا می سازد.
انواع هویت جمعی: هویت خانوادگی، هویت قومی، هویت ملی، هویت امتی، هویت بین المللی(جهانی).
هویت ملی در واقع نوعی هویت اجتماعی است. پدیده ملت نه طبیعی است و نه جاودانه و ملیت بیشتر در باورهای ذهنی ریشه دارد تا واقعیت های عینی. دو عنصر عمده و مشترک هویت ملی احساس تعهد و تعلق عاطفی است. هویت ملی مجموعه ای شناختی، اعتقادی و روانی است که با تأثیرگذاری بر کنش های اجتماعی موجب همبستگی و انسجام در سطح ملت می شود.
هویت ملی دارای 5 بعد می باشد:1ـ بعد اجتماعی: به کیفیت روابط اجتماعی فرد با نظام کلان اجتماعی می پردازد.
بر گرفته از انجمن معلمان علوم اجتماعی استان گیلان